Goed en slecht nieuws. Het slechte nieuws is dat het paasweekend m’n gehele dieet heeft verknald. De kilo’s vlogen er naar mijn denken weer aan. En het goede nieuws is dat ik al drie dagen zo weinig eet dat het poppetje van Sultana terug keerde in mijn maag. Heerlijk gevoel is dat toch, als hij me weer vergezelt.

Het begon vorige week donderdag. Het leek me leuk om een dagje te ‘zondigen’, zonder er bij na te denken dat het paasweekend voor de deur stond. Een weekend waarbij plotseling de laten we gezellig met de familie gaan eten -plannen als wortels uit de grond schoten. Die donderdag dus, leek het me leuk om na al die weken weer eens de smaak van een pizza te proeven. Samen met een vriendin smulde ik van een flink bord spaghetti en als ‘bij-gerechtje’ deelden we samen een super vettige salami pizza. Heer-lijk.

Maar toen besloot mijn schoonmoeder een diner te organiseren en vond mijn tante het ook leuk om langs te komen met allerlei gerechten. Daar ging m’n dieet. Want wie zegt er nou nee tegen de kookkunsten van schoonmama, tante en papalief? Niemand. Dus ik ook niet.

Die dinsdag er na voelde ik me net zo dik als m’n fat cat Zoë en waren we die dag dan ook echte soulmates.

Dit alles bij elkaar kon maar één ding betekenen: een balansweek. Een balansweek waar je ‘u’ tegen zegt. En gelukkig zit ik weer netjes op 57,5 kilo. Voorlopig staan de gezellige kerstdagen nog niet voor de deur, dus hoop ik al snel iets als, pak ‘m beet, 55 op de weegschaal te zien.

Plotseling woog ze 60 kilo en daarom is Jamie op dieet. Simpelweg omdat ze in de zomer alle ogen op haar gericht wil hebben op onder andere het strand. Volg hier hoe dat zich verkondigt.