Vorige week was ik ziek. En als ik ziek ben verwacht ik zaken als emmers vol met aandacht, tomatensoep (het liefst crème tomatensoep), verse pitloze druiven en een sprankelend overbezorgd humeur van iedereen om me heen. Is dat soms te veel gevraagd?

Het begon met keelpijn. Dat sloeg over in vreselijke lichaamspijnen en dat sloeg weer over in een mega niesbui (lees: 70.879 keer niezen en een overvloed aan bengelend snot). Wat uiteindelijk weer leidde tot het totaal pakketje griep. Ditmaal nog veel erger, omdat de Mexicaanse griep al een tijdje compleet is uitgebarsten. Dat zorgde voor extra veel griep-zorgen aan m’n hoofd! Ik dacht terug aan wie ik vorige week allemaal had ontmoet. Wie was er naar Amerika gegaan? Of wie was er überhaupt op vakantie gegaan? Want de griep is al in aardig wat landen gesignaleerd. Mexicaanse griep op Twitter: ‘Back from the UK, on my way to Belgium!’ Kortom: dit keer was het ziek zijn niet zomaar iets.

Het was meer dan serieus, mede door de zware nachten die ik mee heb moeten maken. Verschrikkelijk! Ik zwom in natte tissues en lege kartonnen tissue dozen, ik had per ongeluk een paracetamol met cafeïne ingenomen voor het slapen gaan, dus slapen zat er voor de komende drie uur niet in. Daarnaast voelde m’n lichaam alsof ik net mee had gedaan aan een serieuze KNVB training en om het puzzeltje compleet te maken hoestte ik om de minuut exact hetzelfde als het Lord Of The Rings figuur Gollem. Niet bepaald charmant dus.

En dan had je ook nog eens het moment van het wakker worden. Ten eerste lag ik in een abnormale scheve houding, zat ik vast aan het bed als hoe een tegel in de straat zit en zat er een rochel vast die de komende twee uur niet van plan was los te komen. En alsof dat nog niet genoeg was, had ik ook nog het moment van het opstaan: ik stond op met het gevoel de vorige avond vijf flessen champagne naar binnen te hebben gewerkt.

Dat is nog niet alles. Je voelt je nog schuldiger wetende in je achterhoofd dat er nog veel ergere ziektes zijn dan jouw zielige griep. Maar hallo? Je rechter neusgat dicht te hebben en de linker open, een stijve nek, in bed liggen terwijl het 25 graden buiten is, een bleke kop hebben als Casper The Friendly Ghost en niezen om elk vezeltje wat langs je neus vliegt is echt niet niks hoor!