Ik had nog zo afgesproken met mezelf dat ik niet zou huilen, maar toen redacteur Danny me als laatste gedag zei, begon m’n lip te trillen.
De ochtend begon al vreemd, omdat ik andere werkzaamheden had dan normaal. Bovendien voelde ik dat collega Birgit iets in haar schild voerde. Ze keek me amper aan en rende verdacht vaak van de printer naar de computer. Een rare ochtend dus met waterige ogen. Plots werd er voor me gebeld dat de cupcakes van Lily’s Cupcakes waren gearriveerd. He, net op tijd. Weg brok.
Klokslag elf uur peuzelden we de caloriebommen op en werd ik beladen met coole cadeaus. Toen hoofdredactrice Hilmar begon met haar mooie woorden – oeps ik deed een Yolanthe – voelde ik de brok in m’n keel steeds wilder worden. ‘Even lachen’, klonk Hilmar met haar iPhone voor mijn neus. Precies op het juiste moment. Weg brok.
Toen de lunch. Hoe luidruchtig we normaal zijn, zo stil waren we nu. Wel was iedereen compleet. Zelfs nooit-mee-luncher Marjo joinde. Dat vond ik zo’n tof gebaar, dat de vervelende brok weer gedag kwam zeggen. Maar toen ik mijn vettige broodje kroket naar binnen dauwde, verdween hij weer. Weg brok.
Aangezien ik een halve dag had, zou ik rond twee uur de Grazia deuren achter me sluiten. En aangezien het bijna twee uur was, was ik druk bezig met het efficiënt inpakken van alle honderd afscheidscadeaus. ‘Lukt het meissie?’, vroeg GBBF Birgit (lees: Grazia best bitch forever). Hou nou je mond dacht ik, anders komt meneer brok weer terug. Expres keek ik haar niet aan en antwoordde ik half ja. Bijna brok.
Tijd rekken was niet langer aan de orde. Ik zou iedereen netjes gedag zeggen en niet huilen. Dit zou van een leien dakje gaan. Totdat ik Danny aankeek. Het was gedaan. De brok was door, de lip trilde, kin deed ook mee, mascara liep acuut uit en de tranen rolden over mijn wangen.
Bijna stampvoetend stond ik daar: ‘En ik heb het zo leuk gehad. En ik wil helemaal niet huilen.’ ‘Ja we hebben haar aan het huilen gekregen’, schreeuwde Danny blij. Ik mixte huilen met lachen.
In het toilet snikte ik zelfs nog verder. Dit waren die hard tranen, die niet van plan waren zomaar te stoppen. Bij de receptie leverde ik mijn pas in. ‘Wil je een stuk chocola?’ vroeg de receptioniste die m’n rode ogen zag. ‘Nee bedankt’, jammerde ik. Ik voelde me net een klein verdrietig kind. Wat ik in feite ook was.
Dat sloeg al snel om gezien ik mijn personeelspas rap terug kreeg. ‘Ik heb hem voor je omgezet, dus je kunt volgende week meteen aan de slag bij je nieuwe baan’, aldus de mevrouw. Brok weg en lach op mijn gezicht. Bye Grazia, hello Beau Monde!
Heel veel succes met je nieuwe baan lieverd! You’re gonna rock @ Beau Monde!
xxx
super leuk voor je! ik wens je veel succes met je nieuwe baan! ga je ook voor de website schrijven of echt een column in het papieren magazine?
@ Tess Lief van je, dankjewel!
@ Eva Dank je voor je leuke reactie! Ik ga aan de slag als redacteur voor ‘t magazine
aah lieve meid wat een mooi stukkie kreeg ook wat traantjes (gelukkig rolde ze er niet uit!)
you did a great job op naar de volgende uitdaging!
@Jamie ah, dat is echt een dream job!
Don’t ever forget us!! Ga je missen GBBF!!
I WANT MY MILKY SNACK!!
MILKY SNACK TIME!!!!!
Veel plezier met je nieuwe baan, je gaat het daar vast even leuk hebben
!
Ik wil ook een milky snack!! Zal ik een Snicker nemen uit de survival kit?
super veel succes bij je nieuwe baan!!
en hoop dat het net zo leuk is, als bij Grazia!
xx
Jamie rules! Hartstikke trots op je. Ben trouwens net terug uit Japan – Osaka is net iets voor jou!!
Hoi Jamie…
Heel veel succes en you go girl. Raar hè, je kent iemand helemaal niet, maar door twitter en je blog, leef ik elke x zo met je mee. Ik vind het dan ook elke x een feest om dingen van je te lezen. Ik hoop dat je ze laat zien wat je kan, maar dat komt vast wel goed! Have lots of fun en schrijf een end weg…
Groetjes San X
Lieverd! Heel veel plezier met je nieuwe job! Het is jou op het lijf geschreven! Kus
Wim, Sandra en Anja bedankt voor jullie onwijs lieve reacties!