Als fervent twitteraar ben ik achter een belangrijke conclusie gekomen: Twitter doet pijn.
Het begon allemaal bij een brute unfollow-actie. Een belangrijk persoon in mijn leven wilde van de een op andere dag niets meer weten van mijn dagelijkse, korte updates. En dat terwijl ik het nog zo had getoetst. ‘Ik twitter veel hè?’, vroeg ik nog. Hij antwoordde: ‘Ja, maar het stoort niet. Je bent grappig!’ Mooi, dacht ik. Die kon ik in m’n zak steken en zorgeloos vrolijk doorgaan met mijn twitteractiviteiten. Hij vond het nota bene ‘grappig’. Waren z’n eigen woorden. En toch gebeurde het: op een zekere dag besloot hij bruut op de unfollow-button te tikken. Gewoon zo. Ik voel de pijn nog steeds prikken in m’n hart.
En ja, dan ga je twijfelen. Dan komende de onvermijdelijke, onzekere vragen. Was het too much? Was ik niet leuk genoeg? Heb ik iets verkeerds gezegd? Moet ik het hele zaakje maar gewoon opdoeken? Waren mijn tweets van barslechte kwaliteit? Haalde ik het landelijke twitterniveau fors naar beneden? Vul ik andermans timeline met crap? Zijn er dan 1500 @jamiesblog volgers, die met zware tegenzin en vele zuchten mijn korte berichtjes lezen? Zo van: ‘Ooooooohhh nee hè, twittert ze weer!’
Niet alleen de onvolgerijen doen pijn. Ook andere kwesties kunnen flink zorgen voor slapeloze nachten. Bijvoorbeeld erachter komen dat iedereen op een feestje is uitgenodigd, behalve jij. Zo was er niet zo heel lang geleden een fantastische party. Al mijn mediacollega’s, bloggervrienden, vage kennissen en ander cool volk waren van de partij. Sterker nog: m’n timeline zat er vol mee. Beeldige twitpics, smeuïge oneliners, updates waarvan je de gezelligheid dan wel vreugde kon proeven. Maar confronterend genoeg zat ik thuis met de kat op schoot. Nota bene in bed, zielig televisie te kijken. Sneu was het. Waarschijnlijk had ik de uitnodiging toch afwezen in verband met extra moeheid en quality time met vriendlief, maar toch. Je voelt die pijn branden.
Zo zijn er nog meer van die zeurderige pijntjes. Weliswaar in lichte vorm, maar dat terzijde. Misschien ken je dit riedeltje wel: je hebt het gevoel dat je best een band met iemand hebt opgebouwd. Je cyberbabbelt erop los in Twitter City, maar bij enige onopzettelijke research kom je er onverwacht achter dat je het nog steeds niet waard bent om terug te worden gevolgd. Te onbelangrijk. Niks matties, gewoon wrede afstandelijkheid. En wéér voel je het steken.
Maar weet je, het is niet anders. Lijden zul je, zo lang je een twitteraccount hebt. Herkenbaar?
Liefs,
Een onzekere, verslagen en verdrietige twitteraar.
hahaha wat geweldig geschreven weer!
Hoe minder mensen je volgt zelf.. hoe minder ellende haha
Hahahaha leuk… Sja soms kan de waarheid pijn doen hihihi
Voor wat het waard is,
Ik vind jouw tweets wel leuk hoor!
Niet teveel twijfelen aan jezelf en gewoon lekker doorgaan….
Je hebt niet voor niets meer dan 1500 followers!
*Wat uiteraard een jaloersmakend aantal is!
Dus wees trots op jezelf.
En als je twitter even zat bent…
Het echte leven is toch veel leuker?:-)
XOXO
Owww sooo true !!
Heel herkenbaar!
Maar blijf vooral tweeten, love it!
Zo herkenbaar! En dan kijk ik tegen je op, terwijl je dezelfde issues hebt. Stiekem wel fijn haha (oke, niet zo grappig voor jou, maar hopelijk begrijp je punt). Overigens probeer ik dit pijnlijke issue en bijbehorende confrontaties al in de tijden van Hyves achter me te laten.. Blijkt nu dus dat dit vooralsnog niet is gelukt. Enfin, i like the way you work it.
X
Super leuk geschreven maar misschien is dit een troost..Twitter zelf unfollowed ook wel eens mensen. Heb ik al een paar keer gehad en dan denk ik..he waarom volg ik die persoon niet meer? Dus Twitter heeft zelf ook zo af en toe kuren, dus misschien maar niet te persoonlijk opvatten
En heel veel dingen zijn herkenbaar vooral het niet terug followen terwijl je soms best leuke ‘gesprekken’ hebt met de persoon in kwestie!
Hagahah superleuk geschreven, ik vind je tweets anders heel erg leuk! Je weet altijd een lach op mijn gezicht te toveren
Leuk geschreven!
Hahaha ik lig helemaal in een deuk om die laatste in dat zwarte vakje. ‘twitter for Blackberry’ Haha
En dit lees ik terwijl er tussen ‘vrienden’ een twitter hetze is.
Ik denk dat ik je blog maar even op retweet zet.
Dat heb ik ook, je favoriete twitteraar (ik noem geen namen) die replied wel iemand anders maar mij nooit!
Trouwens, als jij tweet (Jamie) vind ik het meestal hele leuke tweets, en soms stuur ik een tweet naar jou toe en reageer je er ook nog op.
Misschien ben jij wel de leukste twitteraar! :]
Ja twittert hurt en ik kom er ook voor uit…sometimes its shit ! Krijg ik van een dacht ik trouwe follower opeens een twitter wat ben jij een typische voetbalvrouw…nou zeg ? Me ? Ik doe alles zelf…ok ik strijk niet zelf en heb n hulp maar ben ik dan direct n snob? Of een shoppende leeghoofd? Krijg ik eerst een leuke twit van Doutzen Kroes ivm babyschoentjes en (zoet phyllon momentje) en dan opeens lijkt t wel of me twitter dag is ingestort. Mij een typicall WAG..Hell No !!! Moet ik me verdedigen of laat ik t over me kant gaan. Nou mevr heeft t geweten ook…ik ben trotse voetbalvrouw 17jr geweest nu trainers vrouw en voetbalmama en als je me tweets over voetballeven niet leuk vindt. KIJK dan niet delete silent maar kraak me niet af en blijf me wel volgen. Kijk ik bij de desbetreffende persoon. Zijn ze net een strijk service begonnen. Tja haar tweets gaan ove gekreukte shirts van andere en mijn tweets over voetbalsokken en voetballeven met hier en daar een feestje met celebs so…dus af en toe bekvecht ik ook op twitter. Maar ik blijf erover schrijven, maar ja twitter kan very upset gevoel geven. Zeker als jij zoveel followers hebt en ik twitter me gek en heb way less… Dus mensen volg mij ook ! Magaligorre en Ik ben jamie’s BTF best twitter friend …….and she makes me smile !
Jamie, je hoeft je nergens zorgen om te maken! Ik heb geen twitter en volg je zelfs, kan je nagaan! Wat is het zwarte boxje herkenbaar zeg! Wat me BFF tegen me zegt als ik daarover zeur? “Get over it, it’s part of life!” Ik dacht toen echt “WHOAH”, die ging door merg en been. For what it’s worth, ik vind dat het niet part of life hoort te zijn hoor
By the way, tweet er lekker verder op los! Ik vind je tweets als je onderweg bent echt het grappigst!
XOXO
super leuk geschreven.
maar jou tweets zijn grappig!
echt waar.
en je twittert al helemaal niet teveel.
XXXX
HAHA, briljant! Dit is echt zo’n OMGIDoThatToo-tweet!
Haha, heel erg herkenbaar!
Als ik een paar followers ben kwijt geraakt, denk ik ook meteen ‘ehh.. heb ik iets verkeerds gezegt’.
Ik vindt je geweldig en je blogs super goed geschreven.heel herkenbaar ! Daar kunnen de meeste nog van leren. Blijf dicht bij jezelf en vertrouw jezelf. Ik leer van je en vindt je tweets super oké. X
Ooowh Wijfy tog als ik je in het echte leven kon zou ik je dit ook zeggen Laat Niemand en ook NIEMAND je iets zeggen wat Negatief iets bevat je bent een sterk groeiende meid en je geniet van het leven en dat mag het feit dat iemand je negeerd of jou naar beneden probeert te halen pffff meid daar moet je niet verdrietig om zijn ik weet lijkt makkelijker gezegt maar geloof me jij komt er wel en dat bepaal alleen jij zulke mensen heb je niet nodig dat weet je en soms I know soms is die steek net ff teveel maar ook daar leer je weer van dus ik zeg je bijdeze Laat Haters Haten zowiezo sta jij boven hen en kijk met trots terug naar wat je tot nu toe bereikt heb en dat pakt niemand van je af ik hoop dat je lekker blijft twittere en geloof me alles gebeurt met een rede ele gesloten deur gooit een ander weer open ook al doen het soms pijn maar daar wordt je bikkel van en maakt het wie je bent een sterke jonge mooie meid in dit alles zeg ik je terwijl ik je niet eens echt ken just a follower on twitter and Blog I love it zo ook je 1499volgers die jouw ook top vinden en die eene die je heeft ontvolgt pfff was blijkbaar geen belangrijke bijzaak in je leven ja tog dus kop op borst vooruit en laat je niet gek maken door niemand jij bent goed in wat je doet xoxo Vie just a peptalk
Ik vind het als trouwe volger van @jamiesblog anders ook wel eens tijd worden dat jij mij terug volgt Jamie!
Haha, leuk geschreven. Ik kan me herinneren dat ik me jaren geleden met MSN en Hyves zo voelde. ‘Hij is wel online, maar zegt niks terug’ enzo. Gelukkig ben ik daar inmiddels overheen :p
Hi Jamie,
love your blog, leuk geschreven. Ik heb alleen een tic dat ik er perse wat van moet zeggen als ik spelfouten zie! Ja heel irritant van moi I know, ik maak ze zelf ook regelmatig in m’n werk ! haha.. * helaas*
Wil je wijzen op ; waren z’n eigen worden.
en inderdaad, heel herkenbaar !
.. maar voorderest echt een geweldig stuk !
Oh super dankjewel, even aanpassen. Maarre, da’s een tikfout hè? Geen spelfout hihi. Major difference. Thanks!
True that true that !
Maar jou tik fout veroorzaakt bij mij een foute tic !
Saaaa wat een woordspelletjes zo ‘ vroeg’ op de ochtend ! YEA still early for me ! Keep up the good work, looking forward to your next blog ! X
Wauw, heerlijk deze blog hahaha!
Vooral omdat het zo herkenbaar is.
Zulke dingen zijn nou leuk om te lezen!
” je hebt het gevoel dat je best een band met iemand hebt opgebouwd. Je cyberbabbelt erop los in Twitter City, maar bij enige onopzettelijke research kom je er onverwacht achter dat je het nog steeds niet waard bent om terug te worden gevolgd. Te onbelangrijk. Niks matties, gewoon wrede afstandelijkheid. En wéér voel je het steken.”
ooh dit is zo herkenbaar!
een jaar bff’s geweest en daarna niet ees terug gefollowed worden.
apart…
goeie en herkenbare blog!