Heb zojuist gefantaseerd over deelname van mijn vriendje aan Wie kiest Tatjana. De blonde schone zou een topdag beleven met mijn dropje. Geen rare dates meer, maar ’t echte werk.

Neem afgelopen zondag. Heerlijk. We beginnen met een smakelijke lunch in Den Haag. ‘Of wil je liever naar Parijs?’, vraagt hij nog. Hier scoort hij al punten. The Hague is prima, maar het feit dat hij de Parijs-optie neerlegt. De kriebels zouden hevig tekeer gaan in Tatjana’s buikje.

Hij gaat ook mee winkelen. Je hoeft de vorige zin heus niet opnieuw te lezen. ’t Is echt: deze kerel is een shopgrage jongen. En kieskeurig ook. Niet alleen voor zichzelf, maar ook mij leest hij graag de les. Zo vindt hij Bershka niet kunnen, ziet hij Mango nog net door de vingers en mag ik best De Bijenkorf in. Hij heeft zelfs dé gouden eigenschap die bij menig man ontbreekt: hij is bekend met de maakt-dit-me-dik-situatie. Je weet wel. Wanneer je de paskamer uitloopt met een veel te lage, gele harembroek. Waar jij denkt dat ’t hip is en waar vriendin X zegt dat het je bééldig staat omdat ze je niet wil beledigen, geeft mijn kerel altijd een eerlijk antwoord. Drie mogelijke reacties:

1. Hij lacht en schudt moedeloos zijn hoofd. Dat betekent dat je het gordijntje van ’t pashok zo snel mogelijk dicht dient te rukken. Leg de afgrijselijke creatie snel terug en praat er nooit meer over.
2. Hij schudt zijn hoofd kalmpjes en trekt zijn mond moeilijk krom. Hierbij wordt gesproken. Iets als: ‘Doet je figuur niet veel goeds, schatje.’ Wil zeggen: kledingstuk maakt dik, legt de nadruk op smurflengtes of heeft een andere foute werking op ’t figuur. Heel handig voor kleintjes zoals Tatjana en ik. Hij vermeldt wel ‘schatje’ erbij, om de pijn te verzachten.
3. Hij grist het desbetreffende item uit je hand en weet niet hoe snel hij naar de kassa moet hollen. Betekenis? Dit kledingstuk of accessoire is fierce.

Het blijft niet bij oprecht style-advies. De man is een ware geldcoach. John Williams met dat dubbeltje op zijn kant, is er niets bij. Vriendlief is pienter en begrijpt dat een designertas een investering is. Hij weerhoudt zijn vriendinnetje van nutteloze aankopen. In goedkope winkelketens als H&M en Primark is hij op z’n best. Gooi jij iets in ’t mandje, haalt hij het er net zo weer goed uit. ‘Heb je niet nodig Jamie, en je draagt het nooit of maar één keer.’ Heeft-ie gelijk in. Dankzij de knaap bespaar ik zo vijftig euro per dag. Vijftig is overdreven, maar je snapt m’n punt.

Deze co-shopper weet dat een vrouw na zo’n intensieve winkelmiddag meer (aandacht) wil. Dus plakt hij er zo een romantisch etentje aan, een ontspannen wandeling én ik mag zelfs nog bij ‘m slapen. Niks voetbalavonden. Nee, samen kroelen. Dat chillen met de vrienden en al dat bier kan altijd nog. Zijn z’n eigen woorden.

Moraal van dit verhaal: Tatjana zou Alain kiezen.

Foto: Menno Marrenga