Het was afgelopen weekend niet eens officieel lente en ik zag de eerste cabriofanaat al door de wijk sjezen. Je weet wel, met dak open terwijl elf graden. Enthousiasme bij lente. Ik noem het, lenthousiasme.

Waarom, als het nog redelijk koud is, doet bijna elke cabriobestuurder het dak omlaag? Is dat een cabriodingetje waar ik als niet-cabrio-er nooit iets van zal begrijpen, totdat ik er zelf een heb? Want vooralsnog snap ik het niet. Voor mij is het een beetje opschepperij. Zo van, laat ik stoer mijn cabriodakje showen.

Wees dan ook een bikkel in de winter. Zon in winter? Ook dak omlaag. Dan ben je pas tof. Niet nu omdat de zon toevallig een beetje schijnt en er ‘lente’ op de kalender staat. Misschien is het wel jaloezie van mijn kant. Want een cabrio is nu eenmaal cool. Maar is pas echt cool bij beheersing. Beheersing in de zin van, je weet dat de optie er is, maar je houdt je in. In dit geval laat je je als bestuurder niet gek maken door zon, narcissen en fluitende vogeltjes. Hetzelfde met Porsche- en Audirijders op de rechterrijstrook. Je weet dat de bestuurder ‘m zo kan intrappen bij het stoplicht, dat gaspedaaltje, maar houdt zich in. Geen gekke wedstrijdjes bij het stoplicht. Nog één voorbeeldje, dan hou ik echt op. Cabrio bewust laag houden is net als Anouk met Lost. Je weet dat ze hard kan uithalen, maar ze houdt ’t klein totdat de laatste paar noten beginnen.

Enfin. Niet alleen het cabriogedrag houdt me bezig. Ook het te vroeg aan teenslippers beginnen vind ik een discussiepuntje. Of de jas uit terwijl kippenvel.

Geloof me, ik ben ook hartstikke blij met de komst van de lente, maar ik ben ook realistisch. Het is nog fris buiten. Je hebt zo een griepje te pakken. Ik uit m’n lentevreugde in andere zaken. Bijvoorbeeld het overstappen van een zwaar parfum naar een frisse geur. Of wat dacht je van vrolijke kleuren dragen in plaats van het grauwe, geestdodende zwart. Al is het maar een nagellakje. Of iPod omgooien. Ik switch zo van het ruige, heftige Di-rect, naar de vrolijke riedeltjes Alain Clark. Nu lieg ik, want naar Clark luister ik altijd. Maar je snapt m’n punt hier.

Alsjeblieft, geef het nog een maandje. Die zomer komt echt wel.

 Loading ...