Na groot onderzoek van Dove blijkt dat slechts één procent van de Nederlandse vrouwen zich mooi durft te noemen. Best raar, want iedereen heeft toch iets moois? Lara Stone is topmodel, I’m just saying.
Maar als ik mezelf onder de loep neem, kom ik erachter precies zo te zijn. Wat vind ik mooi aan mezelf? Bijzonder weinig. En waarom, wanneer ik eindelijk iets heb gevonden, weet ik er altijd een minpunt aan te koppelen? Zo vind ik mijn bos haar best geinig, maar blijkt deze geel te zijn. Dat meldde een zekere jongeman drie weken geleden doodleuk, ongevraagd. ‘Mooi hoor je haar, maar het is wel geel. En je hebt ook extensions toch?’ Mijn haar is vergelijkbaar met die gekke, gele lelijke kaaspruik van Gaga. Kan ik dus ook van het dit vind ik mooi aan mezelf- lijstje schrappen.
Behalve dat haar, dat achteraf toch geel bleek te zijn, kan ik niks goeds opnoemen. Heel misschien mijn buik. Die is best aardig. Lekker tintje, goede vorm, redelijk strak, maar ja, die ziet nooit iemand. En een beetje in blote buik paraderen op een normale doordeweekse dag is één koud en twee risicovol op slettengebied. Grote kans dat iemand je aanspreekt en naar je dagprijs informeert. Zeker na middernacht.
Kortom, ik behoor ook tot die 99 procent uit Dove’s onderzoek die geen goed woordje over zichzelf over heeft. Ook ik spring geen gat in de lucht van mijn spiegelbeeld. Als ik mezelf überhaupt al kan zien, want soms zijn spiegels zo hoog gemonteerd dat ik er alleen maar de muur in kan zien. Daarbij, ik maak heus wel dwerg- en smurf dolletjes en kan daar ook goed om lachen, maar als ik eenmaal sta te babbelen met een grote groep (lange) mensen voel ik het branden. Helemaal als de lolbroek van het gezelschap het er nog eens inwrijft. ‘Wat ben je klein vandaag. Waar zijn je hakken?’ Ook als ik sta te wiebelen bij een concert schiet ik bijna vol van ellende.
Maar weet je, die onzekerheid slaat nergens op. Wij meiden zijn onzeker doordat onze omgeving liever afkraakt dan complimenten uitdeelt. Na het zien van onderstaand filmpje vind ik dat het tijd is voor verandering. Daarom ga ik asap Yes Man kijken en vanaf dan aan al mijn onzekerheden een positieve twist geven. Om te beginnen met mijn lengte. De oude Jamie klaagt over het dwergenleven, maar de nieuwe Jamie vindt het een fantastische lengte. Ja ik ben 1.58m, maar vorige week werd bekend dat lange mensen meer kans op kanker hebben. ‘Voor iedere 10 centimeter boven de 1.52m steeg het risico op kanker met 16 procent’, aldus de onderzoekers van de University of Oxford (bron). Bovendien blijken kleine vrouwen geliefde bedpartners. Wij kleintjes kunnen nu eenmaal goed vouwen. Been in de nek, ondersteboven hangen, koprollen, we kunnen het allemaal.
Vraag me nog eens wat ik mooi vind aan mezelf en ik noem zonder gêne m’n prachtige lengte, m’n fraaie gele lokken en mijn bruine buik op. Nu jij! (Deel jouw mooimaker in een reactie hieronder.)
Vertel ook aan je vriendin wat je zo mooi aan haar vindt.
Leuk weer Jamie! Nou hier gaatie dan, ik ben best blij met mijn ogen en lange wimpers. Zo dat is eruit ik heb het gezegd, voelt best goed haha!!!!
Kirsten.
Ik vind mijn benen mooi. Power to
positivity!
Lol! Ik ben ook klein, 1.55m om precies te zijn. Vroeger vond ik het irritant dat iedereen me daarom schattig noemde. Nu heb ik er totaal geen problemen mee, ook omdat mijn lichaamsbouw past bij mijn lengte. Mijn vriend vertelde me dat hij het ook leuk vindt dat ik klein ben, kan hij me goed knuffelen zei hij haha. Ik ben blij met mijn lengte!
Wederom een goede column, Jaimie! Ik heb dit onderzoek ook meegekregen en er erg van geschrokken. Het is toch heel erg dat maar 1% van de Nederlandse vrouwen zichzelf mooi vindt. Ik vind zelf mijn dikke bos donkerbruin haar mooi. Maar het meest blij ben ik toch, cliche, om gezond te zijn. Waar ik wel heel nieuwsgierig naar ben: denk je dat de (mode)bladen en glossy’s van invloed zijn op het negatieve zelfbeeld van vrouwen? Dat we met z’n allen niet aan het ideaalbeeld kunnen voldoen wat in de bladen ‘geschetst’ wordt?
Oeps: Jamie ipv Jaimie, sorry!
Geweldig! Ik ben ook een smurf van 1.58m en jouw antwoorden hou ik erin als ik weer zo’n ‘grappige’ smurfenopmerking krijg te horen! Thanks =)
Jij slaat elke keer weer de spijker op z’n kop! Heerlijk geschreven weer
xx
Mooi column Jamie! Misschien kun je toevoegen aan je lijstje dat je een mooie, gave huid hebt met een heerlijk kleurtje.
Voor mijzelf vind ik mijn benen mooi, mijn decolleté, mijn lengte en mijn gezicht. In Italië is het wel gewoon om elkaar complimenten te geven, ook als vrouwen onder elkaar!
I love my long legs! Ik ben 1,77 and proud of it
Mensen vinden je snel niet mooi als je dat zelf wel vind. Ik denk dat dat er ook wel iets mee te maken kan hebben. Het wordt niet echt geaccepteerd om ‘ja’ te antwoorden op de vraag ‘vind jij jezelf mooi?’.
Ik behoor ook tot die 1 procent, ik vind mijn volle lippen mooi en mijn blonde haar, dat ik stiekem verf omdat het steeds donkerder wordt.
Je schrijft leuk joh. Ik lees je graag.
In je eerste alinea zeg je: ‘Na groot onderzoek van Dove blijkt dat slechts één procent van de Nederlandse vrouwen zich mooi durft te noemen.’
En iets verderop: ‘Kortom, ik behoor ook tot die 1 procent van Dove’s onderzoek.’
Nou, dat is toch fantastisch nieuws? Je leert het wel
Hahah hey Rachel, dankjewel voor je berichtje! Door jou realiseer ik me dat ik een foutje heb gemaakt haha. Bedoelde juist ik behoor tot die overige 99% die altijd wat te klagen heeft over zichzelf. Effe aanpassen. Thanks
Groetjes,
Jamie
Ik behoor ook tot de 99%..
Wat vind ik mooi aan mezelf? Een hele moeilijke vraag aangezien ik overal wel eczeem of droge plekken heb.. Het zit zoals ze dat heel mooi zeggen ‘in de genen’..
als ik dan toch iets moois moet zeggen, m’n oogkleur. Die is namelijk felblauw.
En Jamie, ik vind je schrijfstijl geweldig, maar ik meen dat ik dat al vaker gemeld heb
ik vind je lengte heel erg leuk :à je kan tenminste hakken dragen en waarschijnlijk vind jij het niet meer leuk maar mensen (zo ook mannen) kunnen je schattig vinden. Dat kom ik niet tegen met mijn 1m89
alhoewel ik er al redelijk vrede mee heb genomen.
wat me wel opvalt is dat je vaak zegt: oja dat valt wel nog mee aan mijn lijf maar als je dan negatieve commentaar krijgt, je beeld direct veranderd. Met andere woorden we moeten gewoon niet altijd geloven wat de ander beweerd en enkel vertrouwen op jezelf.
Alhoewel ik haat mijn benen en soms krijg ik er wel complimenten over. Dus luisteren naar jezelf en de complimenten!
wie zou die 1% zijn?