Een jaar geleden had ik nog nooit van de IJhallen gehoord, maar volgens vriendin B. móést ik een keer mee. Een kraampje huren. Hilariteit gegarandeerd, maar een olifantenhuid is een vereiste.
De IJhallen zijn ‘hallen’ in Amsterdam-Noord, waar je een kraam kunt huren of bezoeken. Gewoon lekker neuzen door vintage zooi of juist van je bende afkomen tegen een mooi prijsje. Afgelopen weekend stond ik daar om half fucking negen op een zondagmorgen met zes vuilniszakken vol kleding, schoenen en accessoires. In de hoop dat er mensen aan m’n kraam kwamen hangen die een betere toekomst in petto hadden voor mijn rotzooi. Al die bloesjes, spijkerbroeken en pumps lagen immers te rotten in de donkerste en stoffigste hoeken van m’n garderobe.
“Welke maat heb je schat? Van broek?” Voor me staat een verstrooide vijftigplusser met een door de wind gemolesteerde blonde coupe. “Dat verschilt per winkel. Meestal maatje 36.” Ze kijkt me vragend aan alsof ze nog geen antwoord heeft gekregen. Ik trek mijn jas omhoog en laat le derrière zien. “Maar ik heb een grote kont, dus ook vaak maatje 38.” Na mijn booty-shot krijg ik drie keer te horen “duidelijk dikker dan zij te zijn” en al mijn kleding “véél te groot” voor haar smalle figuurtje zal zijn. Ook grapt een Ghanese schone erop los. “What size you have hah?” “37,5, so most of these shoes are a 38.” “Ha! You so small but you have big feet hah. You have big feet for little girl. How much?” “Five euro.” “What?! Your shoes look old hah, I pay fifty cent, ok?”
Zodra het rustig is aan m’n kraam, focus ik me op de omgeving. Voor mij staan twee uitgerangeerde vrouwen te paffen naast een niet-roken-bord. Ze verkopen spullen waar ze zich diep voor moet schamen. Teddyberen met kwijl, gatenkaas sneakers, afgeschreven theedoeken met bordeauxkleurige chloorvlekken en een rits aan asbakken (met inhoud). Wanneer één van de twee vrouwen in haar ‘pauze’ twee broeken bij me koopt, beschouw ik het als de zoveelste belediging van de dag. Een crackjunk look-a-like die mijn broeken leuk vindt. Dat wil toch iets zeggen? Of ze is een junk met een onwijs goede smaak, of ik heb er twee jaar geleden bijgelopen als een crackho zonder dat iemand me er ooit op heeft gewezen. Ik vrees dat laatste.
Dikke reet, het imago van een crankjunk of een te grote schoenmaat, feit is wel dat ik met zes vuilniszakken kwam en met nul zakken naar huis ging. Om maar te zwijgen over de schrikbarend grote buit.
Hè hè dat werd tijd! Nooit meer zo lang wegblijven ajb!
Heerlijk weer
Klinkt echt alsof ik er ook wel eens met vriendinnen wil staan. Jammer dat het zo ver is voor mij
<3
Ahh, ik had best wat spulletjes van jou willen kopen, gezien je (meestal) goede smaak (door de crackjunk ga ik twijfelen
). Blij dat je er weer bent Jamie!
He jammer! Was er ook, maar jouw stalletje niet gezien!
Nog een volgende keer haha?
Haha ik heb hardop gelachen!
Inderdaad, blijf niet meer zo lang weg!
Ik blijf je geniaal vinden Jamie!
Echt zo geniaal
je moet indd niet verwachten dat de mensen je normaal behandelen 
hahaha wat een top artikel! ik ga 4 november voor het eerst naar de IJ hallen, ben benieuwd!
Whahahahaha, lachen man!
Ach, je hebt mooi wel al je spullen verkocht
Jij schrijft zo leuk.
Meer artikelen plaatsen aub!
Volgende x aub melden voordat je daar gaat staan!! Jouw stuff wil ik zeker wel even een kijkje naar nemen. Ik ben ook klein, heb een chterwerk en ben arme student waarvoor dit als muziek in de oren klinkt. Jamie’s stuff voor een mooi prijsje!!
echt hilarisch! Erg leuk xxx
Wat een ontzettend denigrerende post zeg…lees het zelf nog eens na en vraag jezelf af of je niet gewoon een ‘leuk’ stukje wilde schrijven, of dat je mensen nu af zit te kraken om jezelf beter te laten voelen. Uiteindelijk stop jij toch maar mooi het geld van die ‘uitgerangeerde’dames in je zak, dus zo slecht zijn ze ook weer niet. En om iemand een ‘crackjunk-look-alike’ te noemen..? Laat ik zeggen dat de foto in de header van je blog niet de meest flatteuse is…
Lachen!